In de tuin gaat mijn hoofd uit en mijn hart aan. Dat is in essentie waarom ik zo blij word van tuinieren. Als ik met mijn handen in de aarde bezig ben voel ik mij onderdeel van een groter geheel. Als kind was ik al meester gehaktballen maken van modder. Als je ouder wordt leer je dat af: er zitten ‘vieze beestjes’ in de grond en je nagels zijn niet schoon te krijgen. Toch bleef die aarde trekken aan mij.
Als stads meisje zonder grote tuin heb ik altijd gezocht naar manieren om met groen bezig te zijn. Zo ontwikkelde ik mij tot tuinvrouw van mijn eigen urbun-moestuin, tot vrijwilliger op een tuin waar vluchtelingen konden aarden en tot actieve Herenboer(in) om samen met 250 andere gelijkgestemden het voedselsysteem te veranderen. Je zou me inmiddels ook een natuurambassadeur kunnen noemen: iemand die anderen probeert te besmetten met een aanstekelijke liefde voor groen. Of het nu gaat om bewonderen van het kruidje dat zich tussen de stoeptegels van de stad omhoog wurmt tot aan het uitproberen van de smaak van die leuke eetbare bloemetjes....
Inmiddels heb ik via een opleiding tot ecologisch tuinontwerper van mijn passie mijn werk gemaakt. Mijn missie is nu om meer tuingeluk te brengen in het leven van mensen en andere wezens.
Dat doe ik niet alleen met mooie ecologische ontwerpen of beplantingsplannen. In mijn werk ben ik er vooral op gericht om jou anders naar je tuin te laten kijken. Er gaat namelijk een wereld voor je open als je ziet wat er allemaal gebeurt in jouw tuin en met wie jij je deze deelt.